Ҷангҷӯю бадхоҳи давлат!

Замоне, ки сухан дар бораи сулҳ ё ҷанг меравад, хеле хуб мешуд, ки мафҳуми сулҳ ба ҳамагон равшан шавад. Оё сулҳ танҳо аз як ҷониб сурат мегирад, ё ин ки аз ду ҷониб? Оё сулҳ бидуни кадом шарту қонун ва аҳднома сурат мегирад? Оё агар хилофи ваъдаҳои хеш амал карда шавад, метавон онро сулҳ номид? Сулҳро метавонад як нафар кунад?

Дар ҷаҳони имрӯза сулҳҳои мухталифе сурат гирифтааст, амсоли кишвар бо кишваре, миёни мазҳабу динҳое, ҳаракатҳои сиёсие, миёни қавмҳо, гуруҳҳо ва ғайра. Лекин мутаассифона, на ҳама ба аҳди хеш пойдор монда бошанд. Ҷанги хунхори қирғиз, Созишномаҳои сулҳ, ки аз ҷониби ду давлат ба имзо расида буд, нохалафона аз ҷониби қирғизи бераҳму беадолат шикаста шуд. Имрӯз косаи сабри тоҷикон лабрез шуд ва аз дасти ин гуна шахсони ҳайвонсират ҷони чандон ҷавонону пиронсолон қурбон шуд, ки ин хеле аламовар аст.

Таърих гувоҳ аст, ки аз қадимулайём халқи бомаърифату боадолат, сулҳхоҳу бофарҳанг ва ягон маротиба бо дигар давлатҳои ҳамсарҳад ва берун аз он бесабаб наҷангидааст.То кай қирғизи хунхору бадгумон ба давлати осоиштаи мо зиёни худро мерасонад? Имрӯз, мо ҷавонон намехоҳем, намегузорем, ки ҷанги нохалаф ба тинҷиву осоиштагии диёрамон халалдор шавад, ҷони худро баҳри Ватани азизамон Тоҷикистон фидо мекунем.

Кирғизи хунхори бевиҷдону беимон ҳамеша ҷангҷӯю бадхоҳи ҳам давлати худ ва ҳам давлати ҳамсоя аст. Давлате, ки бадхоҳи ҳамсарҳад, ҳамсояи худ аст набояд арзи ҳастӣ намояд.

Миллати тоҷик дар арсаи ҷаҳон бо сулҳофарии худ шуҳратёр гардид. Маҳз бо кӯшишу заҳматҳоишабонарӯзии Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар сарзамини мо сулҳу ваҳдат пойдор гардид. Эмомалӣ Раҳмон меъмори ваҳдат, сулҳ ва зиндагии осудаҳолонаи мардуми азобдидаи тоҷик гардид.

Доимо сулҳ пойдор бошад бар кишвари азизам!

Ромиз Абдулло