Аз ин марди Худо шукрона бояд кард.
Воқеан ҳам баъдаз ба даст овардани истиқлолияти сиёсӣ Ҷумҳурии Тоҷикистон тамоми кишварҳои ҷаҳон бо сарварихирадмандаш,Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, ҷаноби олӣ мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон расман шунохтааст. Имруз кишвари, мо дар зери сиёсати хирадмандонаи Пешвои миллат тавонист ба як кишвари пешрафта ва соҳибфарҳанг дар ҷаҳон шӯҳрат пайдо намояд.
Имруз ҳар як шаҳрванди хурду бузури кишвар дар партави сиёсати хирадмандонаи Пешвои муаззами миллат сарҷам гардида барои тараққиёти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар якҷояги фаъолият бурда барои баланд бардоштани нуфузи ҷумҳурии ва барои тараққиёти он саҳм гузошта истодаанд, ки ин бевосита нишона аз тинҷию, сарсабзи кишвари азизамон шаҳодат медиҳад. Лекин дарҷамъиятӣ имрузаҳастанд шахсоне, ки ба қадри ин немати Худованд, ки “Сулҳ” аст нарасида истодаанд. Мехоҳанд дар тамоми миқёсӣ мамлакат як низоҳои тундгароёнаи худро барангезанд. Имруз боз як хабари наве барои мо дастрас гардид, ки бисёр хандаовар мебошад. Магар ин хоинони Ватан хаста нашуданд, ё ин ки дигар коре надоранд, ки бо ақидаҳои“Пучи” худ дар сомонаҳои интернети ҳар гуна наворҳои видеоию ҳар гуна хабарҳоибеасоси худро ҷори карда истодааанд, кигӯё як масъалаи бисёр баҳсталабро ба миён гузошта бошанд. Магар шумо дигар кор наётед, ки имрузҳо дар бораи “Пул”-и милли сухан кунед.
Дар ҳақиқат мақсаду мароме, ки ин гуруҳҳои ифроти дар назар доранд ба мардуми соҳибдавлати миллли пушида нестанд. Мисоли одди воқеъаҳои солҳои 90-уми солҳои пешина, ё ин ки амалҳои номатлуб, ки моҳи сентиябри соли 2015 аз тарафи Ҳизби Назҳати Исломӣ ки бо роҳбари ана ҳамин ҳизби гайридавлати, ки бо сарвари Муҳиддин Кабирӣ ва ҳаммаслакони он хостанд, ки сиёсати имрузаи давлатро, сохтори идоракуни онро ба даст оранд.Магарчунин амалҳои номатлубе, ки аз тарафи ҲНИ ба вуқӯ пайваста шуд магар шаҳрвандони бо ору номуси миллатмагар ба ин бовари доранд. Ин гуруҳҳои бадхоҳи миллату давлат дар дил ҳаргиз нияти пок надоранд бо ҳар роҳу васила, мехоҳанд мақоми давлатро дар байни давлатҳои дуру наздик ноустувор гардонанд. Вале имруз боиси хушбахтист ва сохибватанист, ки мо имруз соҳиби амнияти пурқувват гардидем ва ин имкон медиҳад, ки чунин шахсони фитнаангез дастгир карда шуда нисбати онҳо чораҳои махсуси ҷавобгарӣ ҷиноятипешбини карда шавад.Имрузхалки кишвар барои шомил нашудан ва фирефтаи суханҳоидурӯғи ин шахсиятхо нашудан мо бояд “Ҳушёрию зиракиро аз даст надиҳем”, сарвари давлати тоҷикон Асосузори сулҳу ваҳдати миллӣ Пешвои миллат, ҷаноби олӣ мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон такя ба қувваҳҳои пешбарандаи ҷомеа намуда таъкид бар он доранд, ки агар “Аз як гиребон” сар барорем мутаҳҳидидавлат дар ҷомеа устувор гардад ягон қувваи беруни моро шикаста наметавонад, ва такя бар он намуда дар ҳар баромадҳои худ такя ба қувваҳои пешбарандаи ҷамъият, махсусан ба ҷавонон пешниҳод менамоянд, ки бояд ҷавонони даврони истиқлолият “Зираки сиёсиро” аз даст надиҳанд, ва ин барои мо имкон медиҳад, қувваҳои иғвоангез ҷомеаро бо габҳои дурӯғи худ халалдор насозанд.Инчунин бо ҳар гуна наворҳои интернети ҳар гуна хабарҳои нодуруст дар бораи сиёсати имрузаи давлат дар сомонаҳои интернети ҷойгир карда наметавонанд.
Имрузҳо ҳар пиру ҷавони кишвар мислли ҷавонони солҳои 1992-1997 нестанд. Имруз дар қалби ҳар як шаҳрванди миллати тоҷик ҳисси ватандустӣ, ифтихорӣ миллии бевосита пайваста қарор дорад, ки ин бевосита аз сиёсати хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, ҷаноби олӣ мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон далолат медиҳҳад. Ба хотир оред ин марди Худо аз рузҳҳои ба сари ҳокимият омадан “Қасам ” хӯрда буданд, ки “Ман ба шумо сулҳ меорам агар дари ин роҳи пурмашаққати лозим ояд ҷони худро фидо хоҳам кард.” Бинобар ин аз ҳар шаҳрвандони кишвар ва ҳар ҷавони соҳибдавлати даврони истиқлолият лозим меояд, ки фирефтаи сухунони дурӯғи ин гуруҳҳои иғвоанез нашуда балки пайваста барои тухми низоро пош надодани ин гуруҳҳои номатлуб ва пайваста барои ҷори накардани маълумотҳои нодурусти ифроти монеаи сари роҳи онҳо гардем.
Имруз ҳар шаҳрвандӣ Ҷумҳурии Тоҷикистон пайваста ифтихор аз миллату аз Пешвои муаззами миллати худ ҳастанд, ки барои гул гул шукуфи ва барои дар ин кишвари биҳҳиштосои руи заминзисту зиндагони карданд шукрона бояд кард.
Академик, кафедраи сиёсатшиносӣ