Пирӯзии Пешвои миллат бахтовари халқу миллати мост
Дар интихобат пиррӯзии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои душманони халқу миллат бори дигар пурдард аст. Онҳо, ки ин пиррӯзиро интизор набуданд ва намехостанд, аммо халқи тамаддунофари тоҷик бартарии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллиро дар вақт баркашдида буд, барои ҳамин ҳам номзади арзандаии худ ро интихоб намуд. Вале имрӯз халқу миллати мо медонад, ки бо ки бошад ва киро думболгирӣ намояд ва ҳеҷ гоҳ аз паси он хоинон намеравад ва нохоҳадам рафт.
Он хоинони ватанфурӯш аз хориҷи кишвар истода ҳасад мебаранд, барои пешрафту шукуфоии Ватани маҳбубамон ва ҳамеша ба тафриқабозиву иғвоангезӣ мекушидан ва разилони рафтор менамоянд, ки монаеи ин бурдбориҳои наззарраси давлати тозабунёди мо гарданд. Аммо мо бо роҳбарии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон тавонистем дар ин муддати кӯтоҳ ватани худро ба пешравиҳои наззарас ноил гардонем. Аммо онҳо бошанд на ватан доранду на пешрафт. Ба урфият як масале ҳаст, ки “Чоҳкан зери чоҳ”, аз ҳамин хотир онҳо,ки ҳамеша дар роҳи пешрафти халқу миллат чоҳ меканданд имрӯз худ дар чоҳи беватиниву оворагӣ гирифтор шуданд.
Бори дигар ба он хоинон изҳор менамоем, ки мо мардуми тоҷик ва тоҷикистониёнпиррӯзии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳминро барои ҳафт соли ояндаа номаи бахти миллату халқ медонанд. Инпиррӯҳзӣ на пиррӯҳзии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аст, балки пиррӯзии тамомии шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон ва хоку обимуқаддаси қаламрави давлат ба ҳисоб меравад.
Шаҳрвандони мо ҳамеша аз сиёсати пешгирифтаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ифтихор доштанд ва ҳамеша аз кору фаъолияти ин абармарди сулҳофар мефахранд. Зеро ин Қаҳрамони миллат тавонист ватанро аз парокандаги эмин нигоҳ дошта, ҷангро ба сулҳ иваз намуда, ватанро обод намуд. Аммо он ғуломсириштони ватанзада инро намехоҳанд, марг бар хоинон.
Ногуфта намодад, ки халқу миллат ба хоинони ватанфурӯш пайрави намекунанд ва нахоҳад кард. Зеро онҳоро ҳамаи халқ медонанд, ки пешравии мардуми моро намехоҳанд ва хиёнаткоранд. Ҳамеша дар иҳотаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва бо сиёсати хирадмандонаашон пайрави намуда намегузоранд, ки аз ҷониби ин хоинон миллат газанде ба халқу миллат расад. Бари ҳифзи мозу буми Ватан ҳамеша омодаанд, ки гардани ҳазороҳо Заҳок сифатонро шикананад.
Ин пиррӯзӣ бар мардуми шарифи Ҷумҳурии Тоҷикистон бахт аст ва барои хоинони он марг аст.