БИЁЕД ФИКР КУНЕМ…

Барои кишвари соҳибистиқлоли мосулҳу ваҳдат чун неъмати бебаҳодар ҳама давру замон муҳим ва зарур аст. Ин ҳама ободониву рушду пешрафти соҳаҳои гуногуни кишвар имрӯз ҳар як шаҳрвандро водор менамояд, ки барои ин ҳама талошу ҷадал намояд. Аммо имрӯз бархебар он ҳамасулҳу ваҳдати могуиё ҳасад мебаранд, ки ба ҳар гуна иғвогарӣ даст мезананд.

Халқи тоҷик ҳамеша барои рушду пешрафт ва ободонии кишварталош намуда, аз ягонмуаммо ва мушкилоти мавҷуда наҳаросида,пайи расидан ба сарманзили мақсудҳамаҷонибаҷадал намудаанд. Давлату ҳукумати кишвар ҳамеша барои дифоъ ва пуштибонии манофеи кишвар ва шаҳрвандонашталош доранд. Ин нуктаро мо шаҳрвандони кишвар набояд фаромӯш созем ва фирефтаи ҳаргуна овозаву дасисаҳо шавем.

Дар ҳоли ҳозир дар ин даврони ҷаҳонишавӣ ки дунё дар ҳоли тағйиру дигаргуниҳост,ҳар нафар бояд дарк намояд, ки кишвари тозаистиқлоли мобо он ҳама талошҳои муассири худ дар ояндаи наздик ба як давлати ободу рушдкарда табдил хоҳад ёфт. Ин ҳама боз ҳам аз ҳар яки мо масъулияти ҷиддиро талаб менамояд, ки бароидифоъ аз манофеи миллату меҳани маҳбуби хешталош намоему фирефтаи ҳаргуна иғвогариҳо нагардем.

Шукр мекунем,ки бо қадами неки Асосгузори сулҳу ваҳдат Пешвои миллат, Президенти Тоҷикистон мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон даҳҳо коргоҳҳову муассисаҳо мухталиф ба кор медароянду баҳри ободонии Ватан хидмат мекунанд. Ҷои шукру масаррат аст, ки кишвари мо ҳамқадами давлатҳои пешқадами олам мегардад.

Филологияи тоҷик