Эмомалӣ Раҳмон – кафили сулҳу субот ва амнияти кишвар
Дар солҳои аввали соҳибистиқлолии Ҷумҳурии Тоҷикистон халқи тоҷик мушкилоти зиёдеро аз сар гузаронд. Сад шукр, ки бо нерӯи бузурги фарзанди ҳақиқии миллат Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон, он мушкилот паси сар гашта, Тоҷикистон ба хонаи сулҳу ваҳдат табдил ёфт ва дар арсаи байналмиллалӣ бароварда шуд.
Мушкилоте, ки истиқлолият ба сари халқи тоҷик овард, иқтисодиёт, фарҳанг, маънавиётро рӯ ба инқироз оварда, ҳатто хатари аз харитаи сиёсии ҷаҳон зудуда гардидани давлати Тоҷикистонро ба вуҷуд оварда буд. Ин ҳамаро душманони дохиливу хориҷии миллати азияткашидаи тоҷик ба бор оварда, мехостанд бо ҳар роҳу восита ба ниятҳои ғаразноки худ расида, аз он суде ба даст оранд. Бо ин мақсад, он хоинони Ватан дар Тоҷикистон ҷанги бемаънии бародаркуш, ки мислашро таърих дар хотир надошт, ба вуҷуд оварданд. Вазъи сиёсӣ ва иқтисодӣ хеле вазнин гардида, ҷумҳурӣ дар бӯҳрони душвортарин ғӯтавар шуд. Дар ҷануби мамлакат ба маънои ҳақиқиаш ҷанги байни тоҷикон оғоз ёфта, парокандагии миллатро ба вуҷуд овард, ки он барои ояндаи давлату миллати мо хатари калон дошт. Аз рӯи маълумоти мавҷуда, дар давраи ҷанги шаҳрвандӣ бештар аз 100 ҳазор нафар (1,5% аҳолӣ) ҷони худро аз даст доданд, 100 ҳазор кас бе ному нишон гум шуданд, беш аз 25 ҳазор зани тоҷик беваю 60 ҳазор тифл ятим монда, садҳо манзили истиқоматӣ вайрону валангор гаштанд.
Хушбахтона, воқеаҳои номатлубе, ки рух доданду ҳолатҳои фавқуззикрро ба вуҷуд оварданд дер давом накард. Ба зуддӣ ақлҳои солим ба ҷаҳолату тирагӣ пирӯз омад ва бо сайъу талошҳои пайгирона ва қаҳрамониву ҷонҳисории фарзонафарзандони миллат ба ин саҳифаҳои нангину торики таърихи миллат хотима гузошт ва дар ҳамин гуна вазъият бо ибтикори нерӯҳои солими Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва намояндагони фидокори мардумӣ дар Қасри Арбоби шаҳри Хуҷанд 16 ноябри соли 1992 Иҷлосияи XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон (даъвати дувоздаҳум) даъват карда шуд. Яке аз масъалаҳои муҳими Иҷлосия интихоби Раиси Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон буд, ки аз тарафи вакилон номзадии Эмомалӣ Раҳмон пешниҳод гардид ва дар Иҷлосия аз 197 нафар вакилони мардумӣ 186 вакил ба ҷонибдориашон овоз доданд. Ниҳоят 19- ноябри соли 1992 бо қарори Шӯрои Олии Тоҷикистон фарзонафарзанди миллати тоҷик Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Ҷаноби Олӣ Эмомалӣ Раҳмон раиси Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб карда шуд, ки минбаъд дар эъмори давлати соҳибистиқлоли тоҷик басо ҷонбозиҳо карда, сазовори эҳтироми хосу ом ва эътирофи оламиён гардид.
Раиси навинтихобшудаи Шӯрои Олӣ, Эмомалӣ Раҳмон тамоми қувва ва иродаю имконияти хешро барои таъмини сулҳу амният, баргардондани муҳоҷирин ба Ватан ва шурӯъи музокирот бо мухолифини собиқ равона намуд. Баъд аз интихоб гардидани Раиси Шӯрои Олӣ дар муроҷиатнома ба мардуми шарифи Тоҷикистон 12 декабри соли 1992 гуфта буданд: «...тамоми донишу таҷрибаамро барои дар ҳар хона ва ҳар оила барқарор шудани сулҳ равона карда, барои ободиву пешрафти Ватани азизам садоқатмандона меҳнат мекунам. Барои ноил шудан ба ин нияти муқаддас агар лозим шавад, ҷон нисор мекунам, чунки ман ба ояндаи неки Ватанам ва ҳаёти хушбахтонаи халқи азияткашидаам бовар дорам…».
Иқдоми Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон аз ҷиҳати методологӣ дорои аҳамияти ниҳоят бузург буд, зеро ӯ миллатро ба ғолибу мағлуб ҷудо накард ва савганд хурд, ки вазифааш аз он иборат аст, ки охирин шаҳрванди фирории Тоҷикистонро ба Ватан баргардонад, миллатро сарҷамъ намуда, ҳама дар якҷоягӣ дар заминаи Ваҳдати миллӣ Тоҷикистони соҳибистиқлолро созанд.