Улуғ неъматни эъзозлайлик
Биз бугун унча эътибор ҳам бермай қўйган энг мўътабар неъмат мустақиллик дегани Яратганнинг бизнинг юртимизга берган улуғ инъомидир.
Ўз бошидан даврнинг долғали бўронлари кечирган Ватан – Тожикистон мустақиллик деган неъматга қон дарёсидан оқиб ўтиб эришган. Бу бебаҳо неъмат қадрига етиш учун ҳар бир ёш авлод вакили Ватаннинг шонли тарихини синчиклаб ўқиши лозимлир.
1991йилдан Мустақиллик деб эълон қилинган бу муқаддас заминда фуқаролар урушининг бўронлариайлана бошлади. Митинглар кўринишидабошлаган келишмовчиликватан тарихида қонли из қолдирган фуқаролар урушига олиб келди. Мамлакатулкан издиҳомлар оқимида оқа бошлади. Тарихий ижлосия ватан тарихида бурилишлар ясашга олиб келди. Тожикистон деб аталгандавлат бошига қуёш чиқди. Яхшилик қуёши чиқди. Яхшиликлар томон бурилишлар бошланди. Эмомали Раҳмонов мамлакат бошлиғи этиб сайланиши эзгуликлар боши эди.Мамлакатни оқил раҳбар идора қилаётганибоис томонлар орасида сулҳ битимини келишуви сари ташланган янги қадамлар боши эди.У шукуҳли кунлар ватан тарихига зарҳал ҳарфлар билан ёзилишга арзийди. Чунки айни шу ердан ватаннинг янги тарихи бошланди. Тинчлик сари бурилиш бошланди. Чексиз жанг майдонига айланган ватан гулбоғлари яна ўз аслига қайта бошлади.Яна ватан ўзининг тинчлик деганбўстони сари юз бурди.
Оқил раҳбар мамлакат учун нодир бойликдир. Мухолифатни келишувга чорлаб сулҳу салоҳга эришилди. Натижада умуммиллат ютуғи бўлган Ваҳдат кунига етиб келдик.
Ватан байроғига боқар эканман, унинг ҳар бир рангида ёруғлик ва келажакка ишончни кўраман. Қалбим ғурурга тўлар экан, бу байроқ рангларидаги белгиланган рамзлардан ташқари, унда миллат пешвоси донолиги киши кўзига кўринмас рангларда шаффоф рангда берилган дея ўйлайман. Донолик беғубор рангларда ватан байроғи ҳошияларида ҳилпираб турибди деб тасаввур қиламан. Тожикистон байроғи куни эса қалбим фараҳлар уммонига ўхшаб тоша бошлайди. Шоир айтганлари ёдимга келади: “Шунлай ватанинг бўла туриб....” деб сатрга ўз иловамни қўшаман: сен қандай қилиб, бу ватан бўстонини пайҳон қилишга йўл қўясан, эй ватан фарзанди. Ватанимнинг қоқ юрагида осмонга бўй чўзиб турган ватан байроғи ватаним ободлигига гаров, кафолат каби кўнгилга умид бахш этади.
Бугун Тожикистоним, сен обод ва озод, тинч ва осойишта келажак сари илдам кетаётган экансан, айрим ношукр бандаларни тинчлигингни бузишга уринишлари мен нонкўрлик деб биламан. Мана шундай нонкўрликка ҳаргиз йўл қўймаслик керак деб ўйлайман. Акс ҳолда бизни тарих кечирмайди.
Тожикистоним!Эмомали Раҳмон каби сорбон билан қадам ташлар экансан, ишонаманки, буюк келажак сари одимлақдасан деб биламан.
Ватанкенгликларида манзилдан манзилга етгувчи бирлик ва тинчлик яхшиликлар сари бошланган эзгу ниятлар ижобатидир.
Улуғвор Помирдан то Зарафшон соҳилларигача, кўз илғамас қорли чўққилардан то сувлари тўлқинланиб оқаётган дарёларга қадар мустақиллик шабадалари елиб турган бу ватанда фақат шодмонлик ва ободонлик қўшиғи мангу айтилишига кафолат оқил раҳбар сарварлигидир. Буни тушунмаган нонкўрлар эса ватан истиқболи орзу умидларидан бенасиб каслардир.
Ватан кенгликлари бизнинг улуғ ватанга бўлган катта ишончимиз устувор қалбимиздан бошланади. Ватаннинг шонли тарихи саҳифалари эса бот-бот варақлаб, бугунги кун шурконаси учун ҳам қилиб туриш керак. Бугун ёшлар
тинч, осойиштаҳаётимиз ватан тупроғида унган лолақилғалдоқ қалбидаги каби доғлар улуғ йўқотишлар эвазига эканлигини унутмаслигимиз керак.
Ватаннингуриб турган қалби тинчлик қўшиғини айтади. Унга жўровоз бўлибгина қолмай, балки уни соғ-омон сақлаш ҳаммамизнинг улкан бурчимиз. Шу боис, ватанимиз осойишталигини бузишга уринадиган ҳар қандай бузғунчиликка қаршиустувор туришимиз шарт. Чунки бу ватан бизники. Унинг келажаги, ободлиги бизники. Унинг осойишталиги бизники. Унинг шонли тарихи бизники. Келажак авлодларга ўзимиздан обод ва озод ватан тарихини етказиш бизнинг муқаддас вазифа. Ватан хизматига доим шай туриш бизнинг муқаддас бурч. Муҳтарам Президентимизни ўзимизнинг энг яхши эзгу ишларимиз билан қўллаб қувватлашимиз керак. Унинг тарихий Паёмларига амал қилган ҳолда, ватан шонли тарихи саҳифаларига ўзимизнинг энг яхши амалларни ёзишимиз керак.
Маънавияти гўзал мамлакатда устувор эътиқод бўлади. Эътиқодсиз инсонлар офатидан ватан чорбоғларини асраш эса ҳаммамизнинг вазифамиздир.
М. Раҳим