Душман якто бошад ҳам, он душман аст
Дар байни мардуми заҳматкашу меҳнатқарин гашта-боргашта маърифатнокии халқи тоҷикро меомӯзем. Ин халқи кӯҳан аз қадим соҳибтамаддуну тамаддунсоз мебошад.Дар рафти корҳои тарғиботи дар барои самтасосии сиёсати хориҷию дохиликиидавлати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар шаҳри Панҷакент5 марти соли 1999 як модари бомаърифату донишманд гуфта будаанд. «Писарам, сухани Шумо дар барои падару модар ба мо мақул шуд, шеъри дар бораи модарро ба манн навишта тед, манн ёд мегирам. Дар охир Тоҷикистони бехиштсороро падару модари тамоми халқи тоҷик намудед. ҳақиқати ҳол ҳамин хело аст. Дар ин макон таваллуд шуда ба воя расидем, хизмат кардем ва оянда дар ин макони ҷаннатнома ҷой шавем. ҳеҷ гоҳ аз хотир набароетон, ки Дӯстотан ҳазор нафар бошад ҳам кам аст, душман якто бошад ҳам, он дӯшман аст».
Имрӯзҳои бунёдкори халқи тоҷик дар расонаҳоли байналмилалö имрӯзташкилотҳои хунҳӯру вайронкор - ҳизби Таҳрир, Салафия, ТЭТ ҲНИ, ПМТ, Гурўҳи 24 ва амсоли инҳо худашонро ҷабрдида, азияткашида нишон медиҳанд, аз расонаҳо истифода бурда, худро дар назди САҲА чунон вонамуд мекунанд, ки ба онҳо зулми гузаро раво дида шудааст. Ин ҳам як маҳорати актёрии онҳо аст, ки метавонанд аз ташкилотҳои маблағгузор пул гирифта, хидмати хоҷагонашонро ба ҷо оранд. онҳоро таърих ҳеҷ гоҳ намебахшад!
Дар солҳои охир Конференсияи байналмилалии САҲА ба онҳо як майдони пулкоркунӣ буду бас. Ин кирдори онҳоро ба рафтори талбандае монанд кардан мумкин аст, ки дар бозор ва ҷойҳои серодам бештар нолаву фарёд мекунад ва чун ба ҷои камодам меравад, хомўшу сокит мегардад. Инҳо ҳам ҳамин корро карданд, валвала, иғвогарӣ ва амсоли инро ба кор бурданд, то ки зулмдида буданашонро исбот кунанду ҷайбакашонро пур карда дар Аврупо бо шароити хуби маишӣ шоҳона зиндагӣ кунанд. Таърих исбт кард, ки ин ватанбезорию вайронкор, муфтхурони ба ном ҳақиқатталош ва дар асл курситалош агар аз ҷониби Ҳукумати Тоҷикистон авф шаванд ҳам, ба кишвар намеоянд. Чунки бо иғвову дасиса пулкоркунӣ барояшон осонтар аз он аст, ки бо арақи ҷабин даромад ба даст оранд. Халқ бекор нагуфтааст, «мардро дар майдони ободкорую бунёдкорöмебенид». Онҳо дар таги парда фаъолияти ғайбат мебаранд. Иштироки ТЭТ ҲНИ, ПМТ, Гурўҳи 24 ва амсоли инҳо маънои онро надорад, ки онҳо соҳибқудрату тавоноянд. Иштирокашон далели ҷонибдорони зиёд доштанашон ҳам гашта наметавонад. Иштирок карданд, сухан ронданд, ҷавоб шуниданд. Вайронкору одамкушҳеҷгоҳба роҳи рост намеранд.
Дар рӯзҳои охир дастгоҳи воҳимасози ТЭТ ҲНИ, ПМТ, Гурўҳи 24 дар расонаҳои хабарӣ ва ҳам шабакаҳои иҷтимоиву Ютуб, Фейсбук ва ғайраҳо наворҳо ва мақолаҳоеро ба нашр расонида, иддаоҳои беасос мекунанд. Ин наворҳоро ҳам ба мисоли фарёди гадоён дар сари бозорҳо монанд кардан мумкин аст. Кӯрнамак, ватанфуруш, пири маблағталабон ва ё аниқтараш сарталабанда Муҳиддин Кабирӣ ва пайравонаш мелаққанд, ки зиндагии минбаъдаашонро хуб кунанд. Интихоботи дар соли 2020 дар Тоҷикситон баргузоршаванда ҳам барояшон як баҳона барои пулкоркунӣ мешавад ва ҳар фурсатро ғанимат шуморида вақ-вақи худашонро расонаӣ мекунанд.Дар ин ҳолат касе ки фарзанди фарзонаи миллати тоҷик бошад, аз ин тӯҳмату бӯҳтонҳо, суханронони бемазмун хулосаи дуруст бароварда, барои гул-гул шукуфони давлати Тоҷикистон саҳми худро гузоранд!
Шарофиддин Гадоев, Варки, Шерзамонов, Муҳаммадиқболи Садриддин, Сайидюнуси Истаравшанӣ, Илҳом Ёқубов ва чанд нафари дигар дар саҳифаҳои иҷтимоӣ ҳар суханронӣ ва наворҳои дар конференсяи баргузоргаштаро расонаӣ карда, нишон додан мехоҳанд, ки онҳо зўру тавоно ва ҳукуматдорони тоҷик ҳақиру заифанд. Бо ҳикматихалқ «Сак ак-ак мекунаду Карвони будёдкор гузашта рафтан мегирад».
Ин ҳама шаф-шафгўӣ ва тап-тапи зағома карда гап задани онҳо танҳо як мақсад дорад, ки ин ҳам бошад, соҳиб гаштан ба мансаб, хидмат кардан ба хоҷагони пасипардагӣ ва бо ҳамин роҳ ноил гардидан ба қудрату курсиҳову вазифаҳо. Душманони дигар ҷавонон ҳам сухан карданд, аммо онҳо ҳам зархаридонанд, ки худро намоиш доданӣ мешаванд. Аммо ҳамоно ин давиданҳояшон то расидан ба каҳдон аст. Конференсияи байналмилалии Варшава дакиқан собит сохт, ки ҳадафи ТЭТ ҲНИ, ПМТ, Гурўҳи 24 на озодӣ ва ё демократия, балки мансабталошӣ асту бас!
Ба халқи тамаддунсозам,мардуми бунёдкору созанда, ободкору ташаббускор аз дилам бовар менамоям, ки мардуми Тоҷикистон таҷрибаи талхи солҳои 90-уми асри гузаштаро аз хотир набаровардааст ва ҳаргиз ба иғвову дасисаи ин ношудон бовар намекунад. Аллакай ах ҳаёти гузаштаи худ хулосаи дуруст боравардааст. Барои ба ҳаёт тадбиқ намудани 4ҳадафи давлати бо як фаъолияти ташкилотчигию ташаббускорöмашғул мебошад.
Сафар Эркаев, дотсенти ДДХ ба номи академик Б.Ғафуров