​Пешвои мо! Раҳнамои имрӯзу фардои мо

Мо ҷавонони хушбахти айёмем, зеро дар Тоҷикистонисоҳибистиқлол, ҳуқуқбунёд демократӣ, дунявӣ ва ягона умр ба сар мебарем. Ва бароямон тамоми шароитҳомуҳайё мебошад. Ҳам дар илму таълим, ҳам дар касбу ҳунар тамоми лавозимотҳоитехникаи муосир мавҷуданд, ки садҳо маротиба кори моро осон намудааст.

Мусаллам аст, ки бе пешрафтисоҳаи маориф пешравии кишвар ғайриимкон аст. Хушбахтона имрӯзҳо аз тарафиҲукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба соҳаи маориф басо аҳамияти махсус зоҳир карда мешавад. Ин буд, ки зимни сафарашон Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Аврупо доир ба соҳаи маориф якчанд созишномаҳои муфидро ба имзо расониданд, ки яке аз онҳо Созишнома бо ширкати байналмиллалии ЮНЕСКО буд, ки оид ба тањияи стратегияи рушди тањсилот ва такмили усулњои омодасозии омўзгорон буд.

Ин ҳама ҷаҳду талошҳо барои беҳбудӣ ва пешрафти соҳа мебошад. Ва ин мо омӯзгоронро водор менамояд, ки нисбат ба касби худ содиқ буда, баҳри тарбияи насли наврасуҷавонон ва ободии кишвари азизамон камари ҳиммат бандем. Ва содиқона ба он хизмат намое.

Ҷомеаи омӯзгорони факултети педагогӣ.